شعر در مورد امام زمان(عج)

شعر هدیه:

آید آن روز كه خاك سركویش باشم           ترك جان كرده و آشفته رویش باشم

یوسفم گـرنزند بـر سـر بالینم سـر          همچو یعقوب دل آشفته بویش باشـم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شعر1:

در انتظار ظهورت چه رنج ها كه كشیدیم      برفت عمر و نشد بارور درخت امیدم

به یاد دیدن رویت چه ناله ها كه نكـردم     ز گلستان جمالت گلی دریغ نچـیدم  

شبان تیره بسی خون دل زدیده فشانـدم    دریغ و درد كه جز سوز و ساز هیچ ندیدم

به هر كجا گذر شد سراغ وصل تو جستـم     ز فرط شوق لقایت به كوه و دشت دویدم

ز هر كه بوی ببردم كه ره به سوی تو دارد    به عجز ولا به لقای تو را از او طلبیدم

دل شكسته و چشم پر آب و حال پریشـان    به یاد وصل تو شاها طمع ز خلق بریدم

شها تو آگهی از سوزش دل من حیران          در انتظار لقایت به آرزو نرسیدم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شعر2:

از هجر تـو بی قرار بـودن تا كـی؟    بازیچه روزگـار بـودن تا كـی؟

ترسم كه چراغ عمر گردد  خامـوش      دور از تو به انتظار بودن تا كـی؟

ما را كه به خدمتت رسیدن سخت است   دیدن همه را تو را ندیدن سخت است

بار غم تو به جـان كـشیدن آسـان       از دشمن تو طعنه شنیدن سخت است

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شعر3:

آنان كه خاك را به نظر كیمیا كنند         آیا بود كه گوشه ی چشمی به ما كنند

در دم نهفته به ز طبیبان مدعی                باشد كه از خزانه ی غیبش دوا كنند

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شعر4:

دل به هوای روی تو رفته به جستجوی تو     مانده در آرزوی تو دیده ی اشكبار من

گفتم اگر وفا كنی هست در انتـظار تـو       سینه ی داغدار من خاطر بی قرار من

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شعر5:

دلـم ز هـجر تو در اضطراب مـی افتـد         به سان زلف تـو در پیچ و تاب می افتد

شـبی كـه بی تو اَم ای ماه محفل اَفروزم        دلـم زهجر تـو از رنگ و آب می افتد

تـو آن مـهی كه اگـر مهر رخ بَر اَفروزی        زچشـم اهل نظـر آفتاب مـی افتـد

 تـو آن گـلی كه ز پاكـی طراوتی داری        كه گل به پیش تو از رنگ و آب می افتد

بـه یاد روی تـو اِی گُل، عبور خاطر مـن        به باغ صبر غـزل های نـاب می افتـد

اگر به گوشه ی چشمی نظر كنی اِی دوست        دعای خسته دِلان مستجـاب می افتـد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شعر6:

یارب كه كارها همه گردد به كام ما          نور حضور خویش فرو زد امام ما  

ما باده محبت او نوش كرده ایـم             اِی بی خبر ز لذت شرب مدام ما

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شعر7:

ز پیش چشم خسته ام ،چرا گـذر نمـی كـنی؟        

                                                                         چرا ز كوی عاشقان، دگر گذر نمی كنی؟

چه شد كه هرچه خوانمت ،به من نظر نمی كنی؟

                                                                             نشسته ام به راه تو ،به عشق یك نگاه تو

ز پیش چشم خسته ام ،چرا گـذر نمـی كـنی؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ   

شعر8:

هر كسی یا تو سروكار نداشت                      بهره از عالم اسرار نداشت

یوسف از مهر جمال تو نبـود                        سـر بازار خریدار نداشت

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شعر9

آید آن روز كه خاك سركویش باشم           ترك جان كرده و آشفته رویش باشم

یوسفم گـرنزند بـر سـر بالینم سـر          همچو یعقوب دل آشفته بویش باشـم

شعر10

 

*انتظار*

هر جـمعه کــه میــگذرد از کـنـار مـن

افــزوده مــیشود بـه تب انتـــظار مـن

هر صبحدم که میدمد از مشرق آفتاب

دارم امـیــــد اینکــه بیــاید نـگـار مــن

عمــرم کــفاف دیـدن روی تــرا نـــداد

باشـد که بـعد من گذری بر مـزار من

شعر11                                

 

                                              می اید مردی سواره

مـــي ايـــــــــد از دور ,مــردي ســــواره          بـــرمــركب عشـــق, چــــون ماهپــــاره 

والشمــس رويـش, واللــيــــل مـــويـش          گلـــها هــمه مســــت, از رنگ و بويـش

عـمــــامـــه بر سر, مثــل پيـمبـــــر (ص)          در بـازوانــش نـيروي حيــــــــــــــــدر(ع

ازپــاي تــاسـر در شـور و شيــــن است          بــرق نگـاهــش مثل حســــين(ع) است

مي ايــد از دور خوشــــبو تر از يـــــاس          در چشــــم وابرو مـانـند عبــــــاس (ع

القــصـه ايــن مــرد اميـد دلهاســـــــــت          خوشبو تر از ياس فرزند زهراست(س)

                                                  

 

شعر آخر:

روز و شب منتظرم تا كه ز دلبر خبر آید         دلبرم از پس این پرده ی غیبت به در آید

خلق گـویند تـو مخور غـصّه و لكـن          تا كه از یوسف گمگشته ی زهرا خبر آیـ

 


 

نوشته شده توسط عاشق اهل بیت در شنبه هفتم خرداد 1390 ساعت 14:21 موضوع | لینک ثابت